تبلیغات

کوهپیمایی و کوهنوردی با کودکان

( برداشت از سایت موسسه علمی پزشکی کوهستان ایرانیان )

 

انجمن پزشکی کوهستان ایران: شاید شما هم این عبارت را زیاد شنیده باشید که: زندگی کوهنوردی شما بعد از دوران کودکی شروع می شود…!!!

اما این چنین نیست. بیشتر کودکان عاشق خارج شدن از منزل و به خصوص طبیعت می باشند و نیاز به اکتشاف، فعالیت فیزیکی و همچنین به نوعی شیفته به چالش کشیدن محیط خارج از خانه هستند.

این مقاله کوتاه به مباحثی در مورد مسائل مختلف از جمله چندیدن راهنمایی در مورد کوهپیمایی و کوهنوردی با کودکان می پردازد. این مباحث از تجربه شخصی افراد مختلف می باشد که با کودکان خود صعود و کوهپیمایی داشته اند و ممکن است که در والدین و شرایط مختلف با یکدیگر متفاوت باشد.

کوهپیمایی و کوهنوردی با کودکان گرچه ممکن است در مواردی خسته کننده و زمان بر باشد، اما یک تجربه فوق العاده و هیجان انگیز است که در بسیاری موارد توصیه شده است.

قله کوه کوشیسکو ، در این عکس این کودک (Kessler)  هفت  ماهه بوده و رکورددار بالاترین صعود را در کشور استرالیاست !

تا چه حد و مسافت:

این ممکن است به صورت یک سوال رایج باشد که کوهپیمایی و کوهنوردی با کودکان در چه زمانی و تا چه حد باید باشد؟

بگذارید به عنوان نمونه کودکی به نام کسلر(Kessler) را معرفی کنیم. به نظر می رسد که او یک کوهنورد به دنیا آمده است. در زمانی که او فقط چند ماه بیشتر نداشت عاشق سواری در کوله پشتی آنهم در مدت زمان های طولانی به جهت اردو زدن در مناطق بیرون از شهر بود. زمانی که ۷ ماه بیشتر نداشت با والدین خود و با هوپیما به نقاط مختلف سفر می کرد و در مواقعی تا ۷۰ کیلومتر مسیری که توسط والدینش طی می شد ، در کوله پشتی آنها به سر می برد.در سن ۲ سالگی خود، تا روزی ۸ کیلومتر به خودی خود پیاده روی انجام می داد. در سن ۳ سالگی تا روزی ۲۰ کیلومتر و صعود کردن به کوه و کوهپیمایی تا ارتفاع ۴۲۵۰ متر که در برخی موارد این کوهنوردی و پیمایش ها همراه با سنگ نوردی فنی نیز بوده است. در سن ۴ سالگی او روزانه تا ۲۳ کیلومتر کوهپیمایی به همراه والدین خود انجام می داد تا سفرهای چالش برانگیز را به همراه خانواده در مناطق دور افتاده ایالت کلرادو به اتمام رساند که این پیمایش ها گاها به همراه صعود هایی تا ارتفاع ۴۲۰۰ متر نیز همراه بود. در حال حاضر او با این سن و سال به ۸۵ کوه سفر کرده است که درجه دشواری بعضی از این کوه ها در رده کلاس C یا بالاتر قرار دارند.

البته این خوش شانسی در کوهپیمایی ممکن است برای تمام والدین اتفاق نیفتد، اما باور بر این است که شروع این ورزش در سنین کم می تواند یکی از نکات کلیدی در کوهنوردی باشد. اما این نکته را نیز نباید فراموش کرد که در کوهپیمایی نباید کودک تحت فشار باشد و باید اجازه داد که خود سرعت حرکتش را تنظیم کند.(مهم)

نوشته بالا به این موضوع نیز اشاره دارد که هر کودک از لحاظ این توانایی متفاوت است و شما هیچ وقت نمی دانید چه چیزی در این برنامه ها در انتظار شماست. مثلا، تا چه حد در روز باید صعود یا پیاده روی داشته باشید. از یک طرف نباید انتظار وجود نیروی خاصی را در سفر داشت و از طرفی هم نباید از بالا رفتن یا سفر طولانی ترس داشت. کودکان متفاوت از یکدیگرند و هیچگونه اشتباهی در صعود یا کوهپیمایی حق ندارد صورت گیرد.

تا چقدر سختی:

حداکثر یا حداقلی دقیقی برای این موضوع تعریف نشده است که کودک تا چه حد می تواند بالا برود و یا پیمایش داشته باشد. با این حال یک نکته بیان شده است که این افزایش صعود و پیمایش می بایست با حداقل چالش ها و موانع برای کودک باشد. البته بسیاری از کودکان از محیط های ناهموار لذت بیشتری می برند تا مسیرهایی که هموار و تخت باشند. مهم این است که به کودکان اجازه دهیم که خود محیط اطرافشان را به چالش بکشند، اما با ایمنی و احتیاطی که از طرف ما برایشان تامین می شود. اما همانطور که با هر برنامه کوه، دره نوردی، و یا هر مسیر دیگر، سن مناسب را بدین گونه تعیین می کنند که شخص باید آماده انجام آن باشد، بسیاری این موضوع را در اولویت دوم و بعد از می دانند.چرا؟ چون اولویت اول را به همیشه به ایمنی می دهند، دوم به آمادگی فرد، سوم به تجربه های قبلی و چهارم ….. الی آخر.

کودک گهگداری صعودهای فنی و تکنیکی را نیز امتحان میکند…

تا چه ارتفاع:

اگر چه این سوال اغلب برای همه پیش می آید، ولی باید برای این مورد به پزشک مرجعه شود و گاها پزشکان نیز عقاید بسیار متفاوتی دارند. یک چیز در این رابطه بسیار مهم است و آن این است که کودک باید برای انجام کار مربوطه به اندازه کافی سن داشته باشد برای تشخیص موارد درست از نادرست، مسیر صحیح از نا صحیح و داشتن حس خوب تا ارتفاع منطقی. گاهی اوقات در کودکان، ارتفاع، خستگی، سختی مسیر و غیره را می توان با شروع گریه کردن در آنها دید، چرا که این عامل را می توان شروعی برای یک مشکل در کودک دانست که در این مرحله باید بلافاصله از حرکت بازمانده و فورا شروع به فرود نمائید.

بعنوان مثال، کودکی که محل زندگی اش در نزدیکی سطح دریا می باشد، برای صعود به ارتفاع می باید در سال اول فقط تا ارتفاع ۲۳۰۰ الی ۲۵۰۰ متری صعود داشته باشد. سال دوم الی سوم تا ارتفاع ۳۹۰۰ متری، سال چهارم تا ارتفاع ۴۲۰۰ متری و سال بعد تا ارتفاع ۵۰۰۰ متر را صعود کند. از ارتفاع ۵۰۰۰ به نیاز به تمرین های هم هموایی و تکنینک های خاص ورزش کوهنوردی می باشد این مهم فقط با نظارت دقیق والدین و مربی باتجربه و زیر نظر پزشک باید صورت پذیرد.

با این حال در صعود باید به فرزند خود گوش دهید و مطلقا هیچ دلیل غیر ضروری را برای صعود بالاتر کودک نباید به او القاء کرد. علی الخصوص در شرایطی که کودک دیگر احساس امنیت نمی کند و یا شروع به گریه کردن می کند. درست همانند بزرگسالان، کودکان نیز باید با محیط و شرایط کوهستان خو بگیرند.

کودک ۳ ساله به همراه پدر در کوه Belford در ارتفاع ۴۱۰۰ متر

منبع:  http://www.summitpost.org/hiking-and-climbing-with-children/192264

مترجم: حجت کلانتری - با تشکر از سایت ویکی کوه - انجمن پزشکی کوهستان ایران

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آمار بازدید سایت

امروز580
دیروز1010
هفته جاری580
ماه جاری9110
کل بازدید537001

تعداد افراد آنلاین
12
نفر

آدرس گروه