گزارش صعود قله کله قندی

قله کله قندی که در گویش تالشی به آن قندِکله گفته می شود در جهت جنوبی شهرک ماسوله واقع شده است. نام گذاری این قله به دلیل شکل ظاهری آن است که به صورت نوک تیز و به شکل کله ی قند می باشد. قله ی اصلی و بلندترِ کله قندی با محلی که تابلو در آنجا نصب شده متفاوت است و کمی جلوتر از قله ای که تابلو در آنجا نصب شده قرار دارد.

ارتفاع قله از سطح دریا ۲۴۸۰ متر می باشد و بین قلل ماسوله از نظر سطح کوهنوردی سبک ترین قله است.

مسیرهای صعود کله قندی:

۱_ للندیز ،یال تی تی بارگاه

۲_ ایلات زمین، آنتن

۳_ کوه بن، آنتن

و همینطور از طریق اندره و خط الراس خربو-لاسه سر-گدوک- آسمانکوه و خلیل دشت (خِله دشت) و خط الراس گدوک- آسمانکوه می توان به این قله صعود کرد.

رایج ترین مسیر صعود کله قندی مسیر للندیز است که به دلیل شیب کمتر و کلبه ها و قهوه خانه ای که همیشه در جمعه ها چای آن به راه است مورد علاقه ی تعداد بیشتری از کوهنوردان می باشد.

مسیر انتخابی ما جهت صعود مسیر ایلات زمین بود که به نسبت سایر مسیرها، کوتاه تر ولی شیب بیشتری دارد و تقریباً کل مسیر شیبدار است.

 

عوامل برنامه
سرپرست: سهند راسخ کار
جلودار: عرفان خوشدل
عقبدار: سعید احدی
کوهیار: علی فرحناک
راهنما: مریم تمدن

نفرات شرکت کننده: معصومه عینعلی، شهرزاد حق شناس، مهدیه شهسواری، رقیه امیدی، محدثه ایل بیگی، مریم تمدن، عرفان خوشدل، سعید احدی، رضا ایل بیگی، علی فرحناک، پژمان سنخی، امیرمحمد جاهدی، سروش خدادادی، مسعود قلیزاده، محمدعلی ساجدی، کیارش عابدینی، محمدرصا عیوضی و سهند راسخ کار

 

در دل من چيزی است، مثل يک بيشه نور، مثل خواب دم صبح

و چنان بی تابم، که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه

دورها آوايی است، که مرا می خواند...

 

روز جمعه ۱۹ آذر ۱۴۰۰ پس از سوار کردن همنوردان در انزلی توسط یک دستگاه مینی‌بوس در ساعت ۳:۵۵ از شهر خارج شده و در ساعت ۴:۱۵ به علی آباد رسیده و باقیِ همنوردان را در آنجا سوار کردیم و به سمت ماسوله به راه افتادیم. طبق اعلام سرپرست که از پیش و در زمان ثبتنام به تمامی همنوردان اعلام شده بود به جهت صرفه جویی در زمان ،بین راه برای خرید توقفی نداشتیم و صبحانه نیز در مینی بوس صرف شد و عوامل برنامه نیز معرفی گردیدند.

در ساعت ۶:۱۵ به ماسوله رسیده و ساعت ۶:۳۰ که هنوز روشنایی روز نیز کامل در نیامده بود زیر نور ماه شروع به حرکت کردیم، برای شروع مسیر باید از کنار سرویس بهداشتی ماسوله به سمت چپ حرکت کرد، در ابتدای مسیر گورستان ماسوله وجود دارد و بعد از رد شدن از پل آهنی مسیر پاکوب مشخصی وجود دارد که بعد از طی حدودا ۱۰ دقیقه به جاده ای خاکی می رسیم که مسیر للندیز در سمت چپ و برای رفتن به ایلات زمین باید کمی به سمت راست رفته که چند تخته سنگ بزرگ آنجا وجود دارد، باید به سمت بالا حرکت کرد، در همان ابتدای مسیر نیز به تازگی سیم خاردار کشیده شده که با کمک همدیگر از آنها گذشتیم.

بعد از طی حدود نیم ساعت در مسیر شیبدار جنگلی باید از یک دوراهی به سمت چپ کشید که از میان آب باریکه ای می گذرد.

در ساعت ۷:۵۰ به دو کلبه مسیر رسیدیم و در پناه کلبه ها به علت بادی که می وزید مدتی استراحت کرده و سپس در ساعت ۸:۱۵ مجدد حرکت کردیم

در این موقع خورشید نیز در آمد و در گرمای مطلوب آن و در هوایی آفتابی مسیرمان را در پیش گرفتیم، در ساعت ۸:۵۰ بعد از اتمام منطقه ی جنگلی به منطقه ای به نام سیرک رسیدیم که علت نام گذاری آن به خاطر شکلِ آن می باشد که فرورفتگی بزرگ گردی در محوطه ایجاد شده است. از اینجا قسمت صخره ای قبلِ آنتن قابل مشاهده است که آنتن پشت آن قرار دارد، در اینجا نمای خوبی از تریشوم، گردسایه (قماش) ، شاه معلم و صخره های گدوک داریم.

بعد از ادامه دادن مسیر و رد کردن قسمت گردنه ای، آنتن و قله ی کله قندی را می بینیم. در ساعت ۹:۵۰ به آنتن رسیدیم و پس از کمی استراحت و خوردن تنقلات مجدد راه افتادیم.

کل مسیر تا تخته سنگ های زیر قله برفی نبود اما در این قسمت کمی برف وجود داشت که به علت یخ زدگی با دقت زیاد و سرعت کمتر مسیر را ادامه دادیم. تعدادی از همنوردان در ساعت ۱۲:۱۰ و باقی همنوردان در ساعت ۱۲:۳۰ به قله رسیدند و پس از استراحت و خوردن نهار و عکس های تکی و دسته جمعی در ساعت ۱۲:۵۵ به سمت پایین حرکت کردیم.

در ساعت ۱۳:۵۵ به آنتن رسیدیم، ۱۵ کلبه ها و ۱۶:۱۵ به ماسوله رسیدیم.

با تشکر از همنوردان شرکت کننده در برنامه که با پشتکار و تلاش فراوان به قله رسیده و چه در زمان صعود و چه در زمان برگشت با سرپرست و عوامل برنامه همکاری کرده تا در کنار هم یک صعود عالی را رقم بزنند.

*جهت صعود از این مسیر به این نکات توجه داشته باشید که در مسیر آبی جهت نوشیدن وجود ندارد، در تمام طول مسیر آنتن دهی موبایل وجود دارد و مورد دیگر اینکه رفتن به این مسیر به دلیل تردد کمتر و نداشتن پاکوب مشخص در جاهایی از مسیر و دوراهی هایی که دارد بدون راهنما توصیه نمی شود.

مریم تمدن